Ainara Azpiazu, Paula Estévez. Pamiela, 2017. (Euskaraz)

Arraro. Izond. 1. Bitxia, ezohikoa. 2. Maitea, preziatua, apartekoa.(...) (Euskal hiztegi entziklopedikoa)

Adreiluzko eraikin handi bat, leiho anitzekin... Leiho bat bestearen ondoan irekitzen dugu, apartamentu bakoitzean nor eta zer den ikusteko: gazteak eta zaharrak, beltzak eta zuriak, biluzik edo jantzirik ibiltzen direnak, usaia desberdinak dituztenak...

Balio jujamendurik egin gabe, narratzaile gazteak berari eta ingurukoei arraroa zaiena kontatzen du; baina aurreiritziak aurreiritzi, bati arraroa zaiona besteari normala...

Kolore biziak erabiltzen ditu Paula Estévez ilustratzaileak. Marrazkiek eta testuek elkar osatzen dute. Hots, irudiari esker hobeki ulertzen dugu zergatik haur bati arraroa iduri lekiokeen lagunaren amak euskarazko eskolako lanetan aritzea (ama beltza delako eta buruzapiduna) edo zergatik Andonik egun osoa lo egiten duen (okina delako). Eta beti kanpoan zintzilikatua den ileordea? Misterio hori ere marrazkien bidez argituko dugu narratzailearekin batera.

Album honetan, Ainara Azpiazu idazleak mezu bat argiki pasarazten digu: adreiluek etxebizitza eraikitzen duten bezala, gure desberdintasunek jendartea eraikitzen dutela. Eta arraroa dena - bitxia dena - preziatu behar dugula, harribitxiak bezala.

Elise Dilet - IKAS

 

Non aurkitu obra hau?

Bilaketa

Dokumentu bat bilatu

Artikulu bat bilatu