<?xml version='1.0' encoding='utf-8'?><OAI-PMH xmlns="http://www.openarchives.org/OAI/2.0/" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:schemaLocation="http://www.openarchives.org/OAI/2.0/ http://www.openarchives.org/OAI/2.0/OAI-PMH.xsd"><responseDate>2026-05-17T21:43:42Z</responseDate><request verb="GetRecord" metadataPrefix="oai_dc" identifier="oai:www.bilketa.eus:ark:/27020/art0130430">https://www.bilketa.eus/in/rest/oai</request><GetRecord><record><header><identifier>oai:www.bilketa.eus:ark:/27020/art0130430</identifier><setSpec>ALL</setSpec><datestamp>2026-05-15T16:34:35Z</datestamp></header><metadata> <oai_dc:dc xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:oai_dc="http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc/" xsi:schemaLocation="http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc/ http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc.xsd"><dc:identifier>https://www.bilketa.eus/ark:/27020/art0130430</dc:identifier><dc:contributor>Cerquand, Jean-François (1816-1888) (Collecteur)</dc:contributor><dc:source>BNF, 8-Y2-447</dc:source><dc:date>1876</dc:date><dc:description>&lt;p&gt;Nouizpait, Salamancaco lecian, debru zaharrac formatu ciçun apphezgueyen escola bat. Dohañic, eta ourthe bakhoits, CSCOlatcen citiçun; beste escoletaric elkhi appheçac beno hanitchez sabantago çutuçun escola hartaric jelkhitcen cirenac eta sustout kunjuria hanitz azcar cicien ; bena ourthe oroz escolier batec behar ciçun baratu lecian debru zaharrentaco ; eta azkenic jelkhiçalia çuçun bethi han baraçalia. Jondane Johane egunian beitcen escola hartaric jelkhitcia, escolierac coin lehentaca jelkhi nahi çutuçun, ežpeitcen ihouere egon nahi debru zaharrareki; bena aldian bat baicic etçuçun jelkhitcen ahal, hersi eta petic gora chuchen chuchena beitcen jelkhiguia. Egun hartan debru zaharra borthan ciagoçun, eta lehen jelkhicaliari erraiten ciocun : « Ago hi heben. – Lot hadi ene guibelecouari ; » erraiten ciocun lehenac. Biguerrenari ber galthoua eguiten ciocun; harec ber guisan : « lot hadi ene ondocouari : » eta azkeniala artino oroer; ber galthoua eguiten ciçun ; eta oroe ber arapostia emaiten cieçun : bena azkena bethi baratcen çucun debru zaharrareki lecian.&lt;br class='autobr' /&gt; Ourthe batez, escolier batec trounpatu ciçun debru zaharra. Jondane Johane goiçan escolicrac tristeric ciagotcun lecian. Batec erraiten dieçu bere laguner: nahi baducie egon eguerdi berbeyala artino hebetic elkhitceco, ni egonen niz azkenic. Oroc gogo hounez hitcemaiten dieçu egonen diela. Eguerditan hasten tuçu jelkhitcen; debru zaharrak usatu galthoua oroer eguiten dieçu, eta oroe ber arapostia : « lot hadi ene guibelecouari ; » eta noula Jondane Johane egunian, eguerditan, ekhiaren linhuria, chuchen chuchena beitcen leciala, eguiten cioçun khorpitçaren itçala azken jelkhicaliari, eta debruzaharra itçalari lothu çugun, eta appheça camporat elkhi itcalic gabe. Bere bici orotan, counbat nahi ekhia eder içanic ere, apphez houra itçalic gabe çuçun, eta diotenaz Barkochen erretor higatu umen çuçun.&lt;/p&gt; &lt;p&gt;(Récité par E. Barhendy; transcrit par M. Laxague, de Musculdy.)&lt;/p&gt;</dc:description><dc:description>&lt;p&gt;Le diable un jour ouvrit une école de théologie à Salamanque. Il ne demandait rien aux étudiants et les rendait en une seule année bien plus instruits que les autres, surtout dans la science de détourner les orages. Seulement, chaque année, un des écoliers, celui qui sortait le dernier de la grotte au moment des vacances, restait en son pouvoir. Aussi lorsque la Saint-Jean ramenait la sortie générale, il fallait voir l’empressement des jeunes bacheliers, chacun voulant sortir avant l’autre. Mais la porte était si étroite qu’un seul y pouvait passer.&lt;br class='autobr' /&gt; Le diable se tenait là et, à mesure que chacun sortait, il disait : « Reste ici ; tu m’appartiens. — Saisis celui qui est derrière moi », · répondait l’étudiant. Cela se répétait ainsi jusqu’au dernier qui’restait au pouvoir du diable.&lt;br class='autobr' /&gt; Or il advint qu’une année, le jour de la Saint-Jean étant arrivé, un des étudiants, voyant ses condisciples dans la tristesse, leur dit : « Mes chers camarades, si vous consentez à attendre que midi sonne pour sortir de la grotte, je veux bien rester le dernier. » Ils y consentirent tous de bien bon cour:&lt;br class='autobr' /&gt; A midi juste, le défilé commença; et le diable disait à chaque étudiant : « Reste ici ; tu m’appartiens. — Saisis celui qui est derrière moi », répondait l’autre. Enfin le dernier se présenta. En ce moment le soleil pénétrait par l’ouverture de la grotte et projetait l’ombre du bachelier derrière lui. « Saisis celui qui est derrière moi » dit-il au diable en lui montrant son ombre sur le pavé, et il sortit. Alors le diable saisit son ombțe et, toute sa vie, quelque soleil qu’il fit, le bachelier, qui devint plus tard curé de Barcus, se promena sans ombre.&lt;/p&gt;</dc:description><dc:identifier>https://gallica.bnf.fr/ark:/12148/bpt6k34258d/f491.item</dc:identifier><dc:relation>vignette : https://www.bilketa.eus/in/rest/Thumb/image?id=ark:/27020/art0130430&amp;mat=articleNum</dc:relation><dc:language>baq</dc:language><dc:language>fre</dc:language><dc:relation>Légendes et récits populaires du Pays basque. 3</dc:relation><dc:publisher>Pau - Léon Ribaut - Librairie de la société des sciences, lettres et arts</dc:publisher><dc:rights xml:lang="fre">domaine public</dc:rights><dc:rights xml:lang="eng">public domain</dc:rights><dc:subject>Conte</dc:subject><dc:subject>Muskildi (Zuberoa)</dc:subject><dc:subject>Musculdy (Pyrénées-Atlantiques)</dc:subject><dc:subject>Deabrua (Pertsonaia mitologikoak)</dc:subject><dc:subject>Diable (Personnage pythologique)</dc:subject><dc:subject>Euskal Herriko ipuin eta legendak</dc:subject><dc:subject>Contes et légendes du Pays basque</dc:subject><dc:subject>Ohidura bilketa</dc:subject><dc:subject>Collectage</dc:subject><dc:title>Le prêtre sans ombre</dc:title><dc:title>Itzalik gabeko apeza</dc:title></oai_dc:dc></metadata></record></GetRecord></OAI-PMH>