2026-05-18T00:48:22Zhttps://www.bilketa.eus/in/rest/oaioai:www.bilketa.eus:ark:/27020/go65782ALL2026-05-11T08:16:06Z Berasaluzeren poemak argi samarrak dira, euskal poesian azkenaldian idatzi diren zenbait liburu baino argiagoak, noski. Hizkuntza denotatiboa da, ez dago metafora handirik, nahiko lineala da. Esaten duena esaten du eta horrela ulertu behar da. Hala ere, poemaren eraikuntza da harrigarrien egiten zaiguna. Irudien pilaketa baitago, eta nagusiki erreferentzia multzo gutxiren inguruan : trenak, elurra, tristura, esango nuke. Poetak bere tristura adierazteko asmatzen dituen hitzak dira liburu honetan datozenak. Tristura mozorrotzeko, tristura bihotzaren barrunbean gordetzeko ahaleginean. Amodioa, lehen pertsonan hori ere ; mina, dolorea, eremu nahasi eta zabal batean. Oso lirikoa aurkitu dut liburu osoa, oso sentimentala, oso..., ez dakit nola esan. Sentipenen eta sentsazioen poesia da. Bizia eta sarkorra. Felipe Juaristihttps://www.bilketa.eus/ark:/27020/go65782Berasaluze, Garikoitz (1975-....)IKAS, O BER A1996Albert Lubaki : azken hitzak Lehenbiziko bala Amodiozko kanta Beste kolpe bat Azken tangoatextmonographie impriméeprinted monographurn:EAN:9788479176129104 or. ; 18 cmvignette : https://www.bilketa.eus/in/rest/Thumb/image?id=ark:/27020/go65782&mat=bookurn:ISBN:978-84-7917-612-9baqElkar (Donostia)PoetryPoesíaOlerkigintzaPoésieAzaro urrunetako intifadak